Geografia i mapy

autor: tamburix, cc: by-sa

autor: tamburix, cc: by-sa

Współcześnie trudno sobie wyobrazić życie bez map. Już od początku szkolnej edukacji dzieci oswajane są z mapami i posługiwaniem się nimi. Nauka geografii opiera się na stałym korzystaniu z map. Wyjaśniane są różnice pomiędzy mapą fizyczną i polityczną, znaczenie kolorów na obu rodzajach map. Szkolne atlasy geograficzne zawierają przykłady map różnych rodzajów. Na kolejnych etapach nauki uczniowie zapoznają się z siatką kartograficzną, skalą oraz sposobami oznaczania trzeciego wymiaru na mapie, czyli wysokości i głębokości. Uczniowie wykonują na lekcjach ćwiczenia pozwalające zrozumieć system poziomic. Ćwiczenie te polegają, na przykład, na wykonaniu plastelinowych makiet terenu o zróżnicowanym poziomie. W miejsca o jednakowej wysokości nad poziomem morza (czyli kartonem, na którym umieszczona jest makieta) wbijane są szpilki tak, aby pozostawić ślad w podłożu. Po zdjęciu plastelinowych „gór” na kartonie pozostają ślady szpilek. Połączenie ich powoduje powstanie zamkniętych linii oznaczających tę sama wysokość, czyli poziomic. Ćwiczenie takie ułatwia dzieciom czytanie mapy fizycznej. Pracownia geograficzna w szkole zawsze kojarzy się z szafami wypełnionymi masą zwiniętych w rulony map oraz wielką mapą rozwieszoną przy tablicy . Odpowiedź na ocenę z geografii przeważnie związana bywa ze wskazywaniem na niej odpowiednich obszarów, miejsc lub pojęć. Uzyskane na lekcjach wiadomości i umiejętności mogą być weryfikowane podczas sprawdzianów z użyciem mapek konturowych. Mapy te mają zaznaczone najważniejsze miejsca i cechy terenu, natomiast pozbawione są wszelkich nazw i napisów. Zadaniem uczniów jest umieszczenie na mapie konturowej wskazanych przez nauczyciela nazw miast, rzek, pasm górskich itp. Czasem zadanie polega na odpowiednim pokolorowaniu przestrzeni pomiędzy poziomicami na obszarach lądowych i wodnych. Polecenie może dotyczyć również określenia współrzędnych geograficznych wskazanych punktów na mapie.